تحقیقاتشرکت نیکا

یکی از مشکلات عمده بیماران دیابتی، افزایش حساسیت به عفونت‌های باکتریایی و جراحات است و مهم‌ترین نقطه ضعف این بیماران، پای آن‌هاست. جراحات و زخم‌ها به‌ویژه روی پا و ساق پا در بیماران دیابتی به‌آسانی عفونی می‌شوند و یک زخم ساده ممکن است به فساد کل عضو و در نتیجه قطع آن بینجامد. برخی مطالعات تأکید می‌کنند که رفتارهای مراقبتی از پا و روش‌های پیشگیرانه تأثیر عمده‌ای بر پیشگیری از زخم‌شدن پاها دارند و می‌توانند مشکلات پا را به تعویق بیندازند.

آن‌چه پاها را سالم نگه می‌دارد

• هر روز پای خود را بررسی کنید و مطمئن شوید هیچ قرمزی، بریدگی، تاول، زخم، ترک‌خوردگی، گرمی، تورم، عفونت و ضربه‌خوردگی در پا دیده نمی‌شود.
• پاهای خود را نرم نگه دارید.
• هر روز پاهای خود را بشویید.
• پاهای خود را خشک نگه دارید.
• جوراب و کفش مناسب بپوشید.
• ناخن‌های پا را کوتاه و صاف نگه دارید.
• از سنگ‌پا یا ساینده‌های مشابه برای کف پا استفاده کنید.
• پاها را از سرما و گرما دور کنید؛ ممکن است بدون آن‌که متوجه شوید باعث سوختگی پوست شوند.
• دیابت خود را کنترل کنید — رژیم غذایی، انسولین، ورزش — و وزنتان را متعادل نگه دارید؛ بیماری پای دیابتی در افراد چاق بیش از افراد لاغر دیده می‌شود.

اگر زخمی در پا دیدید

1. ۱

   به‌سرعت درمان زخم را آغاز کنید — اگر پس از جراحت میکروب روی پوست بنشیند، حتی زخم بسیار کوچک هم عفونت می‌کند.

2. ۲

   زخم را تمیز کنید — زخم را زیر آب بشویید تا آلودگی از بین برود. از صابون، آب اکسیژنه یا بتادین برای شستن استفاده نکنید زیرا باعث سوزش می‌شوند. کمی پماد آنتی‌بیوتیک روی زخم بمالید و آن را با گاز استریل، چسب زخم یا پانسمان تمیز بپوشانید. هر روز پانسمان را تعویض و اطراف زخم را با صابون بشویید.

3. ۳

   روی زخم فشار نیاورید — اگر زخم زیر پا ایجاد شده، تا حد امکان از وارد آمدن فشار به آن قسمت جلوگیری کنید تا بهبود یابد.

4. ۴

   نزد پزشک بروید — پزشک با معاینه زخم‌های پوستی از بروز مشکلات جدی و خطرناک جلوگیری می‌کند.

5. ۵

   می‌توانید از کرم الیو و هانی نیکا برای بهبود سریع‌تر زخم‌های دیابتی — از جمله زخم‌های پا و ساق پا — استفاده کنید.

سوختگی و آسیب‌های مربوط به آن یکی از مهم‌ترین معضلات جامعه امروزی است. شیوع سوختگی در کشورهای در حال توسعه چندین برابر کشورهای توسعه‌یافته است و به آسیب جدی به بافت‌های بدن، ناتوانی و حتی مرگ‌ومیر می‌انجامد. سوختگی علاوه بر امکان مرگ‌ومیر، جنبه‌های مختلف زندگی فرد مبتلا را تحت تأثیر قرار می‌دهد و آسیب‌های حرارتی ممکن است در تمام گروه‌های سنی و طبقات اجتماعی–اقتصادی روی دهد.

معمولاً سوختگی را با توجه به شدت آن به درجه یک، دو و سه تقسیم می‌کنند و این سوختگی‌ها می‌توانند در اثر عوامل گرمایی، الکتریکی یا شیمیایی ایجاد شوند.

عمق سوختگی به دمای منبع، ضخامت پوست، مدت تماس و قابلیت پوست در هدایت گرما و جریان خون بستگی دارد. آسیب و تخریب بافت‌ها در سوختگی ناشی از انعقاد، تغییر ماهیت پروتئین‌ها و یونیزه‌شدن اجزای سلولی است. سوختگی همچنین از طریق تولید رادیکال‌های آزاد سبب واکنش‌های التهابی سیستمیک می‌شود و با اکسیداسیون و تغییر فسفولیپیدهای غشای سلولی، به تخریب و ضایعه بافتی می‌انجامد.

یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر، عفونت ناشی از سوختگی است. برای نمونه سوختگی درجه دو معمولاً همراه با تاول، تراوش مایع، درد و حساسیت شدید به تماس است؛ اگر این سوختگی عفونت کند، تمام ضخامت پوست از بین خواهد رفت و در این موارد نیاز به پیوند پوست است. هدف نهایی در تمام درمان‌های رایج سوختگی، بهبود هرچه سریع‌تر پوست با کمترین عارضه پوستی است. التیام زخم‌های پوستی فرآیند پیچیده‌ای است که حاصل عملکرد مشترک بافت‌های مختلف است و با هماهنگی بافت‌ها، سلول‌ها و فاکتورهای گوناگون صورت می‌گیرد. مکانیزم‌های احتمالی مؤثر در تسریع بهبود زخم شامل افزایش عوامل رشد، تعداد ماکروفاژها، قدرت کشش‌پذیری زخم، رگ‌زایی، سنتز کلاژن و تعداد فیبروبلاست‌هاست. میزان رگ‌زایی و توسعه عروق خونی در واقع یکی از مؤثرترین عوامل ترمیم زخم است.

با توجه به عوارض جانبی و ناخواسته بسیاری از داروهای شیمیایی، یافتن دارویی با کمترین عارضه برای درمان سوختگی اهمیت بسزایی دارد. استعمال برخی داروهای شیمیایی می‌تواند به سوزش و درد در ناحیه آسیب‌دیده بینجامد؛ برخی دیگر با کاهش تعداد پلاکت و نوتروفیل‌ها در خون و کاهش فیبروبلاست‌ها در محل زخم، ترمیم را به تأخیر می‌اندازند. گاه نیز دیده شده که برخی ترکیبات شیمیایی رنگ پوست ناحیه آسیب‌دیده را تغییر می‌دهند. از دیرباز استفاده از مواد طبیعی برای بهبود زخم‌های سوختگی متداول بوده و محققان همواره در پی یافتن ترکیباتی با منشأ طبیعی برای این کار بوده‌اند. کرم الیو و هانی نیکا، متشکل از مواد طبیعی ارگانیک، علاوه بر طیف گسترده درمانی، با ایجاد تعادل الکترولیت‌ها و جلوگیری از نکروز پوستی مانع تغییر رنگ پوست می‌شود و با انواع پوست‌ها سازگار است. تاکنون گزارشی مبنی بر ایجاد حساسیت و آلرژی پوستی حین درمان با این کرم گزارش نشده است.

مکانیسم اثر عسل

عسل ارگانیک یکی از ترکیبات معجزه‌آسای کرم الیو و هانی نیکاست. اطبای نامی و قدیمی مانند حکیم ابن‌سینا از عسل برای ترمیم زخم سوختگی استفاده می‌کردند. عسل رشد سلول‌های مسئول جایگزینی بافت آسیب‌دیده را تحریک می‌کند، اثر شبه‌انسولینی روی سلول‌های درگیر در ترمیم زخم دارد، تکامل رگ‌های جدید را تحریک و آنزیم‌های هضم‌کننده پروتئین را در بافت‌های درگیر فعال می‌کند. مقدار ویتامین C عسل سه برابر بیشتر از پلاسماست که نقشی تغذیه‌ای روی بافت در حال بازسازی دارد. عسل طبیعی می‌تواند التهاب زخم‌های سوختگی را کاهش دهد و بر بلوغ و جهت‌گیری صحیح رشته‌های کلاژن، نوتروفیل‌ها و فیبروبلاست‌ها تأثیر مثبت بگذارد. توانایی عسل در سرکوب پراکسیداسیون لیپیدی به خنثی‌سازی رادیکال‌های آزاد می‌انجامد و در کاهش التهاب زخم‌ها مؤثر است.

عسل قابلیت ایجاد محیطی با رطوبت مناسب و بدون خطر برای ترمیم زخم را دارد و علاوه بر کاهش التهاب و درد در ناحیه آسیب‌دیده، ادم، اگزما و بوی بد زخم را کاهش می‌دهد. هنگامی که عسل به زخم مالیده می‌شود، چون حاوی گلوکز و فروکتوز است و این مواد خاصیت جذب آب و مایعات دارند، به میکروب‌ها و قارچ‌ها اجازه رشد نمی‌دهد. عسل طبیعی همچنین آنزیمی به نام گلوکز اکسیداز دارد که هنگام مخلوط‌شدن با آب پراکسید هیدروژن تولید می‌کند و این ماده ضدعفونی‌کننده‌ای قوی به شمار می‌رود. عسل خاصیت مهارکنندگی بر برخی باکتری‌های گرم مثبت و منفی دارد. با توجه به اهمیت باکتری سودوموناس آئروژینوزا در سوختگی و جراحی و مقاومت وسیع این باکتری به بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌ها، استفاده از مواد جایگزین مانند عسل بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. عسل از تولید آمونیاک در زخم جلوگیری و بنابراین بوی بد زخم را برطرف می‌کند، و کاربرد آن در کرم الیو و هانی نیکا مانع چسبیدن پانسمان به زخم می‌شود و درد تعویض پانسمان را کاهش می‌دهد.

مکانیسم اثر روغن زیتون

تحقیقات نشان داده است که کمبود اسیدهای چرب باعث اختلال در ترمیم زخم می‌شود. روغن زیتون احتمالاً به واسطه داشتن اسیدهای چرب ضروری و تحریک تکثیر سلول‌های اپیدرمی در تسریع ترمیم زخم نقش دارد. اسید لینولئیک یکی از مهم‌ترین اسیدهای چرب غیراشباع موجود در روغن زیتون است که نقش عملکردی مهمی در ترمیم زخم‌های پوستی دارد. روغن زیتون همچنین با افزایش تولید نیتریک اکساید توسط ماکروفاژها نقش مهمی در ترمیم زخم ایفا می‌کند و می‌تواند به‌عنوان سدی عایق بین زخم و محیط بیرونی عمل کند و با استریل نگه‌داشتن سطح زخم تا حد زیادی از عفونت و گسترش آن جلوگیری نماید. به نظر می‌رسد خاصیت ضدالتهابی روغن زیتون از طریق جایگزینی اسیدهای چرب آن با اسید آراشیدونیک در غشای سلولی صورت می‌گیرد؛ با کاهش اسید آراشیدونیک در غشا، سوبسترای آنزیم لیپواکسیژناز کاهش می‌یابد و در نتیجه تولید پروستاگلاندین، ترمبوکسان و لکوترین‌ها کم و التهاب مهار می‌شود.

از دیگر فواید کاربرد روغن زیتون در کرم الیو و هانی نیکا می‌توان به کاهش درد عضو آسیب‌دیده و اثر تسکین‌دهندگی اشاره کرد. تحقیقات اخیر نشان می‌دهد در روغن زیتون ماده‌ای به نام اولئوکانتال وجود دارد که اثری مشابه قرص‌های مسکن در کاهش درد ایفا می‌کند؛ این ماده می‌تواند فعالیت آنزیم مشخصی را در بدن که آغازگر درد است کنترل کند و در نتیجه فرآیند احساس درد متوقف شود. روغن زیتون همچنین به علت داشتن مواد آنتی‌اکسیدانی، خصوصاً ویتامین E، می‌تواند در خنثی‌سازی رادیکال‌های آزاد عمل کند و از ایجاد آن‌ها طی فرآیند اکسیداسیون سلولی جلوگیری نماید.

مکانیسم اثر بره‌موم

در کرم الیو و هانی نیکا، بره‌موم با کمک به تقویت سیستم ایمنی بدن اثرات فارماکولوژیک مختلفی دارد. این ماده خاصیت ضدباکتریایی، ضدقارچی و ضدویروسی دارد و سیستم ایمنی بدن را تحریک می‌کند. بره‌موم علاوه بر جلوگیری از ایجاد عفونت در ناحیه سوختگی، نقش محافظت‌کننده زخم را ایفا می‌کند. تحقیقات نشان داده‌اند که این فرآورده در ایجاد بی‌حسی بافت آسیب‌دیده نیز مؤثر است.